پراکندگی روغن (OD) به عنوان یک سوسپانسیون پایدار از مواد فعال در یک مایع غیرقابل اختلاط با آب، که ممکن است حاوی سایر مواد فعال محلول باشد که برای رقیق شدن با آب قبل از استفاده در نظر گرفته شده است، تعریف می شود (FAO، 2002). برخلاف کنسانتره سوسپانسیون (SC)، در پراکندگی روغن، حامل روغنی جایگزین آب می شود تا به عنوان فاز پیوسته عمل کند. در حالی که پخش کننده های مختلفی برای SC وجود دارد، به ندرت پخش کننده هایی وجود دارند که بتوانند عملکردهای استثنایی را در OD انجام دهند.
این مانع عمدتاً از موارد زیر ناشی می شود:
الف. جذب رقابتی: در فرمولاسیون OD، حامل روغن با مواد پراکنده برای فرصت جذب روی سطح ذرات هوش مصنوعی رقابت می کند. بخش بزرگی از مولکول های پخش کننده به دلیل عدم موفقیت در جذب عمل نمی کنند.
ب. یونیزاسیون ضعیف: سورفکتانتهای معمولی، بهویژه پراکندههای آنیونی، به سختی در یک محیط مبتنی بر روغن یونیزه میشوند تا دو لایه الکتریکی تشکیل دهند.
ج. دفع: وجود انتهای چربی دوست غیر قطبی پراکنده کننده های غیریونی معمولی، جذب منظم مواد پراکنده بر روی سطح ذرات هوش مصنوعی را دشوار می کند. این امر منجر به جذب یا دفع ناکافی و در نهایت تجمع ذرات هوش مصنوعی می شود.
همه عوامل فوق، ایجاد یک پخش کننده عالی برای OD را دشوار می کند. ظاهر ناهمگن از نظر فیزیکی، جداسازی فاز در طول زمان یا تشکیل کرم غیرقابل جریان، امولسیون ضعیف و پراکندگی پس از رقیقسازی معمولاً در فرمولهای OD دیده میشود. با این وجود، OD به عنوان یک ابزار به روز یا بهینه شده برای فناوری فرمولاسیون، دارای مزایایی در جنبه های دیگر مانند: الف. پایه روغن انتخاب شده به تنهایی ممکن است به عنوان یک علف کش استفاده شود و اثر هم افزایی ایجاد کند. B فیلم مایع تشکیل شده توسط OD ممکن است پوشش فعال(های) را افزایش داده و پایداری باران را بهبود بخشد. هنگامی که برای مواد فعالی که در مواد چربی دوست حل نمی شوند، نفوذ به بافت های محصول سخت است، OD می تواند در این زمینه کمک کند.
فرمولاتورها در صنعت باید به یک مصالحه برسند: اگرچه ظاهر ناهمگن مطلوب نیست و لایه رسوبی به طور اجتناب ناپذیر وجود دارد، اما اگر بتوانیم رسوب را در ساختار نسبتاً سست و باز کنترل کنیم، باز هم قابل قبول است. این بدان معناست که کنسانتره جدا شده پس از تکان دادن جزئی می تواند به حالت اولیه بازگردد. از نظر فنی، تشکیل رسوباتی با چنین طبیعتی با انتخاب و استفاده ترکیبی از سورفکتانت های مناسب و عوامل رئولوژیکی امکان پذیر است. بنابراین تقاضا برای پخش کننده های با کارایی بالا مناسب برای فرمولاسیون های مبتنی بر روغن پیشنهاد شده است. یک دیسپرس کننده مطلوب باید توانایی ایجاد مانع فضایی قوی در روغن ها و دستیابی به دافعه الکترواستاتیکی پس از رقیق شدن اسپری را داشته باشد. Sinvochem یک پراکنده کننده به نام SP-3498D با ویژگی آمفیفیلیک تولید کرد که یک قسمت از مولکول میل ترکیبی بالایی به سطح ذره دارد و قسمت دیگر آن در فاز روغنی محلول است. در پراکندگی روغن، مولکولهای روغن با مولکولهای پراکنده رقابت میکنند تا روی ذرات هوش مصنوعی جذب شوند، که ممکن است برهمکنش ذرات-پراکنده را تضعیف کند. مولکول شانه مانند SP{4}}D گروه های چند لنگر را فراهم می کند که یک لایه موثر برای جذب ذرات ایجاد می کند. زنجیرههای جانبی مولکول نیز برای سازگاری با پایه روغن اصلاح شدند که برهمکنش فضایی را بیشتر میکند. نشان داده شد که این پراکنده برای غلبه بر رقابت فوق امکان پذیر است.
در زیر برخی از موارد کاربردی آورده شده است:
مورد 1
گاهی اوقات، پایه روغن فعال یا ناخالص خارج از عیار ممکن است فرمول شما را از بین ببرد و محصول نهایی را بسیار چسبناک کند یا حتی به کرم ژله ای تبدیل شود. در جدول 1، افزودن گرادیان Dispersant SP-3498D بر روی 24 درصد نیکوسولفورون به اضافه آترازین OD انجام شد. دادههای اندازه ذرات D90 و عکسهای میکروسکوپ (جدول 1، شکل 1) کنترل بهتری بر رشد کریستال و پیشگیری از خطر بروز کرم را نشان میدهند. افزایش عملکرد در فرمولاسیون تک فعال یا مجموعه های چند فعال شامل مخلوط نیکوسولفورون، مزوترین و آترازین نیز ثابت شده است.
جدول 1. ویسکوزیته و تنوع اندازه ذرات با استفاده از دوزهای مختلف SP-3498D در 24 درصد نیکوسولفورون به اضافه آترازین OD
شکل 1. مشاهده میکروسکوپی روی 24 درصد نیکوسولفورون به اضافه آترازین OD با افزودن گرادیان SP-3498D
مورد 2
5 درصد SP-3498D در چندین پراکندگی روغن اضافه شد تا تأثیر آن بر ویسکوزیته در طول فرآیند آسیاب مشاهده شود. کاهش ویسکوزیته در تمام فرمولاسیون های اضافه شده با SP-3498D مشاهده شد.
جدول 2. ویسکوزیته دوغاب آسیاب OD با/بدون SP-3498D
شکل 2. تغییر ویسکوزیته در دوغاب آسیاب OD با/بدون SP-3498D
مورد 3
چالش اصلی در فرمول 6 درصد مزوترین به اضافه 35 درصد آترازین OD افزایش ویسکوزیته و راندمان آسیاب کم در فرآیند تولید است که در نتیجه باعث ایجاد اندازه ذرات نامطلوب و محصول نهایی نامطلوب می شود. جدول 3 تغییرات اندازه ذرات را در طول زمان آسیاب نشان می دهد. ما می توانیم دریابیم که با معرفی 5 درصد SP{4}}D، می توان در مدت زمان کوتاهی به یک اندازه ذره واجد شرایط دست یافت. سطح مشابهی از ارتفاع در راندمان آسیاب در 3 درصد نیکوسولفورون به اضافه 7 درصد مزوترین به اضافه 20 درصد آترازین OD یافت شد (شکل 3).
جدول 3. راندمان هنگام آسیاب 6 درصد مزوترین به اضافه 35 درصد آترازین OD با/بدون SP-3498D
شکل 3. اندازه ذرات 3 درصد نیکوسولفورون به اضافه 7 درصد مزوترین به اضافه 20 درصد آترازین OD پس از آسیاب، با/بدون SP-3498D
مورد 4
وقتی صحبت از پایداری پیری به میان می آید، ساختار ویژه پراکنده کننده SP-3498D تشکیل رسوب سست فوق الذکر (یا رسوب "نرم" نامیده می شود) را تضمین می کند. TURBISCAN برای نظارت و ارزیابی پایداری پیری در دمای 54 درجه به مدت 48 ساعت استفاده شد. آشفتگی با شدت کمتر در دستور غذا با 5 درصد SP{4}}D (شکل 4) ایجاد شد. این بدان معنی است که رشد و تجمع ذرات با موفقیت توسط ماده پراکنده مهار شد، که برای حفظ یک کنسانتره پایدار در طول زمان مفید است. ارتفاع عملکرد قابل مشاهده نیز در 25 درصد پیمتروزین OD به دست آمد (شکل 5). بدیهی است، بدون افزودن SP{8}}D، یک لایه چسبنده از ماده غیر پراکنده در پایین بدون امکان بازگشت به سوسپانسیون تشکیل شده است در حالی که یک رسوب نرم با گنجاندن ماده پراکنده SP{10}}D در دستور آشپزی.
شکل 4. نتایج توربیسکن 6 درصد مزوترین به اضافه 35 درصد آترازین OD با/بدون SP{3}}D (54 درجه، 48 ساعت)
شکل 5. 25 درصد OD Pymetrozine در طول ذخیره سازی پیری (پس از یک سال)
ویژگی های SP-3498D در نتیجه:
پراکندگی عالی در پراکندگی روغن را فعال می کند و به طور موثر رشد کریستال را مهار می کند
ویسکوزیته OD را کاهش می دهد و مزایای تولید OD با بارگذاری بالا را دارد
فرآیند آسیاب را آسان و بسیار کارآمد می کند
پایداری بلند مدت OD را بهبود می بخشد